Πρόσωπα

Ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων και η Επανάστασις του 1821

Tο 1820 ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων αποστασιοποιείται από τον Σουλτάνο επισείοντας την οργή της Υψηλής Πύλης, η οποία οργανώνει πολεμική εκστρατεία για να συντρίψει τον Αλή, στέλνοντας στρατεύματα εναντίον του στα Γιάννενα.

Ο Μαρκ Μαζάουερ Βρετανός ιστορικός και δημοσιογράφος, στο βιβλίο του «Τα Βαλκάνια» αναφέρει σχετικά:

«Ο πιο αξιόλογος ίσως και ανθεκτικότερος απείθαρχος επαρχιακός διοικητής του σουλτάνου στις αρχές του 19ου αιώνα ήταν ο πανούργος Αλή πασάς, ένας σεβάσμιος στην όψη μα ανελέητος Αλβανός, του οποίου η εξουσία του εκτεινόταν από την βάση του στα Γιάννενα μέχρι τον ποταμό Βαρδάρη ανατολικά και μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο νότια. Στην διάρκεια του μακροχρόνιου αγώνα του εναντίον της Πύλης, παράλληλα με τα περίπλοκα διαδοχικά παζάρια του με Βρετανούς και Γάλλους διπλωμάτες, ο Αλή (πασάς) σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τους Έλληνες για τους σκοπούς του. Ήξερε πως εξυφαινόταν από καιρό ένα απελευθερωτικό κίνημα από κύκλους Ελλήνων επαναστατών στην Οδησσό, στην Βιέννη, και ότι η εν μέρει μυστική Φιλική Εταιρεία προετοίμαζε το έδαφος για εξέγερση…».

Η εξέγερση στις παραδουνάβιες χώρες και στην Πελοπόννησο

Στη διάρκεια της πολεμικής εκστρατείας του Σουλτάνου, για να συντρίψει τον Αλή πασά στα Γιάννενα, που τελικά σκοτώθηκε το 1822, ξέσπασαν οι δύο σημαντικές ελληνικές εξεγέρσεις σε απόσταση χιλίων χιλιομέτρων μεταξύ τους, στο έδαφος της τότε βαλκανικής επικράτειας, οι οποίες διαμόρφωσαν τη μελλοντική εξέλιξη του ελληνικού έθνους.

Αναφέρει σχετικά  Μαρκ Μαζάουερ: «…Η πρώτη και λιγότερη πετυχημένη εκδηλώθηκε στις παραδουνάβιες κτήσεις, κοντά στον ανθηρό ελληνισμό της Μαύρης Θάλασσας. Ηγέτης της ήταν ένας Φαναριώτης και πρώην αξιωματικός του ρωσικού στρατού, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης… Οι στασιαστές (του Υψηλάντη), συντρίφτηκαν εύκολα από ένα τουρκικό στράτευμα, αφού πρώτα και οι Ρουμάνοι αγρότες αρνήθηκαν και αυτοί να τους υποστηρίξουν… Ένα μήνα αργότερα, καθώς η άνοιξη εγκαινίαζε μια νέα πολεμική περίοδο, μια δεύτερη πολεμική εξέγερση σημειώθηκε πολύ νοτιότερα, στην Πελοπόννησο όπου η αγροτιά ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος της ελληνόφωνη και όπου είχε ήδη συμβεί ο αιματηρός ξεσηκωμός του 1770 με ρωσική υποκίνηση… Στην αρχή όλα τα μάτια ήταν στραμμένα προς το βορρά στον αγώνα ανάμεσα στην Πύλη και στον πανούργο στασιαστή Αλή πασά… Μάλιστα οι οθωμανικές αρχές της Πελοποννήσου φοβόνταν το ίδιο πράγμα. Χωρίς να το θέλουν, πυροδότησαν την ελληνική εξέγερση φυλακίζοντας όσους προύχοντες μπορούσαν να βρουν ως προληπτικό μέτρο εναντίον των χριστιανών υποστηρικτών του Αλή… Τους πρώτους μήνες (της επανάστασης) ομάδες εξεγερμένων πρέπει να σκότωσαν δεκαπέντε από τους σαράντα χιλιάδες μουσουλμάνους κατοίκους της Πελοποννήσου… Ελληνικές δυνάμεις πολιόρκησαν και τελικά λεηλάτησαν την πρωτεύουσα της περιφέρειας, την Τριπολιτσά. Το ασκέρι που ήταν μέσα, θυμόταν ένας από τους Έλληνες, έκοβε και εσκότωνε, από την Παρασκευή έως Κυριακή, γυναίκες παιδιά και άνδρες, τριάντα δύο χιλιάδες… Έλληνες εσκοτώθηκαν εκατόν. Έτσι πήρε τέλος. Τελάλη, να παύση ο σφαγμός…»

Το απόσπασμα είναι από άρθρο του Αλέκου Ράπτη στην εφημερίδα «Ηπειρωτικός Αγών»

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s